5 - از نامه‌هاى آن حضرت عليه السلام است با شعث ابن قيس ( كه شمهّ‌اى از حال او در شرح خطبهء نوزدهم گذشت ) و او ( از جانب عثمان ) حكمران آذربيجان بود ( و آذربيجان ايالتى است در شمال غربى ايران داراى شهرها و ده‌هاى بسيار كه مهمّترين شهر و مركز آن تبريز است ، خلاصه چون امير المؤمنين عليه السَّلام بعد از عثمان زمام امور را بدست گرفت اشعث به جهت كارهاى ناشايستهء خود مى دانست كه امام عليه السَّلام او را عزل خواهد نمود ترسناك بود ، حضرت براى آگاهى او بحفظ اموال آذربيجان بعد از خاتمهء جنگ جمل نامه‌اى به او ست ) : 1 عمل ( و حكمرانى ) تو رزق و خوراك تو نيست ( 72 ترا حكومت نداده‌اند تا آنچه بيابى از آن خود پنداشته بخورى ) ولى آن عمل امانت و سپرده‌اى در گردن تو است ( كه بايستى آن را مواظبت نموده در راه آن قدمى بر خلاف دستور دين بر ندارى ) و خواسته‌اند كه تو نگهبان باشى براى كسى كه از تو بالاتر است ( تو زير دست اميرى هستى كه ترا حافظ و نگهبان قرار داده و ولايتى به تو سپرده كه آن را از جانب او مواظبت نمائى ، پس )